کازینو رمزنگاری
دنده تورنت
اولین کازینوها در فرانسه
کازینوی فرانسوی قرن نوزدهم بههیچوجه شبیه اسطورهی سالنهای بازی پر سر و صدا نیست. در ابتدا آن رفت و آمد مکرر بود «خانه های فصل» - سالن برای خواندن روزنامه ها، توپ، کنسرت، تئاتر، و تنها پس از آن - اتاق برای بازی. در این فضاها، فرهنگ شهری جدیدی از اوقات فراغت متولد شد که با مد برای درمان آبگرم و راه آهن که دریا و کوه ها را به پاریس باز کرد، متصل شد.
زمینه: پس از انقلاب - به «هنر شب»
پایان قرن هجدهم و آغاز قرن نوزدهم در فرانسه با ممنوعیت و اخلاق سخت مشخص شد. خانه های بازی با مهد کودک ها برابر بودند و بازی قانونی فقط در فضاهای کاملاً مجاز امکان پذیر بود. در عمل، این رفت و آمد مکرر بود که مصالحه شد: در اینجا اشرافیت و بورژوازی جدید رفتار، پیاده روی، موسیقی، رقص و - یک بازی متوسط تحت نظارت مقامات شهرداری را ترکیب کردند.
توچال به عنوان آزمایشگاه کازینو
شهرستان آبگرم
ویشی، ویتل، Contrexeville، Plombière-les-Bains و دیگر آدرس balneological ساخته شده بخشی از کازینو «روز شفا»: در صبح - آب و پیاده روی، در شب - یک کنسرت، یک توپ و اتاق کارت. آستانه ورود توسط کد لباس و کمک های تعیین شد ؛ این بازی به عنوان یک گسترش بحث کوچک به جای پایان دادن به خود انجام شد.
ساحل دریا
از اواسط قرن، استراحتگاه های ساحلی نرماندی و اقیانوس اطلس - Trouville، Deauville، Dieppe، Biarritz - تبدیل به نمادهای «اوقات فراغت جدید» شده اند. پاریس در اینجا در فصل جمع شده بودند: دادگاه امپراتوری ناپلئون سوم اغلب Biarritz بازدید، و دوک د مورنی Deauville به عنوان یک رفت و آمد مکرر ویترین توسعه یافته است. غرفه های کازینو توچال به سرعت به مراکز زندگی شبانه تبدیل شدند.
معماری و سبک: از غرفه تا کاخ
اولین ساختمان ها متوسط بودند: غرفه هایی با سالن و گالری. اما در اواخر قرن نوزدهم، مد، رقابت و ظهور یک جامعه ثروتمند منجر به معماری Belle Époque شد: نماهای رنگی، باغ های زمستانی، سالن های اجتماعات، رستوران ها. کازینو به «کاخ شب» تبدیل شد - ترکیبی از تئاتر، رقص و بازی. یک اپرا و یک مازورکا، یک لاتاری خیریه و یک «اتاق کارت» در کنار پوسترها قرار داشتند.
ریل ها، روزنامه ها، آداب و رسوم: زیرساخت های لذت
راه آهن (1850s-1880s) تعطیلات آخر هفته در دریا قابل دسترسی و قابل پیش بینی است.
نشریات دوره ای از مد پشتیبانی می کردند: ستون هایی درباره استراحتگاه ها، گزارش هایی از توپ ها، وقایع سکولار.
آداب و رسوم اشکال رفتار: توالت سخت، احترام به زنان، اعتدال در بازی، کمک های مالی به خیریه - «تن خوب» به عنوان یک پاس به جامعه است.
بازی ها و سالن ها: آنچه آنها بازی کردند
رولت (در سنت اروپایی/فرانسوی تک صفر) به تدریج به عنوان «ملکه سالن» تثبیت شد.
Trente et quarante (Rouge et Noir) یک بازی کارت کلاسیک فرانسوی قرن نوزدهم است که سریع و دیدنی است.
یکنوع بازی ورق - یک بازی از سالن، بعد بصورتی پایدار و محکم در مجموعه شامل.
فرعون و ویست - برای دفاتر و باشگاه های خصوصی.
این بازی توسط یک ارکستر همراه بود، و مکث رقص پر و خواندن در کتابخانه/سالن.
قوانین و کنترلها: از مجوزهای شهرداری تا چارچوب ملی
برای بسیاری از قرن 19، کازینو با توجه به طرح امتیازات شهرداری وجود داشته است: شهرستان اجازه «خانه از فصل» با یک برنامه سرگرمی، و این بازی به عنوان یک علاوه بر رفت - با محدودیت زمان و فرمت. نظارت توسط حوزه ها و پلیس انجام شد، تاکید بر نظم و اخلاق بود: هیچ «تب» نمایشی، جریمه برای نقض، بستن زود هنگام در روزهای «خانواده».
در پایان قرن و در اواخر قرن، دولت قوانین دقیقتری را صادر کرد: رفت و آمد مکرر، فصلی، برنامه فرهنگی و کنترل بازی به یک منطق واحد تبدیل شد که در آغاز قرن بیستم به معروف «مدل کازینو رفت و آمد مکرر» (اجازه در شهرهای ساحلی، بالنئولوژیکی و آب و هوایی تحت نظارت فعلی).
صحنه اجتماعی: چه کسی «قهرمان» سالن بود
اشرافیت و بورژوازی بالاتر مد را تعیین می کنند - توالت های شبانه، توپ های خیریه، بلیط های فصل.
هنرمندان و نویسندگان استراحتگاه ها را به عنوان «صحنه های جامعه» دوست داشتند - اظهارات در مورد سالن ها و تفرجگاه ها در خاطرات پایان قرن آسان است.
بازیکنان حرفه ای به عنوان سازندگان هماهنگی در نظر گرفته شدند: کد رفت و آمد مکرر، اعتدال را به جای شکار بانک تشویق کرد.
تاثیر اقتصادی: «عصر طولانی» به عنوان یک مدل کسب و کار
کازینو قرن نوزدهم هتل ها، رستوران ها، آتلیه ها، کابین ها، نوازندگان را جذب کرد. رفت و آمد مکرر به دست آوردن نام تجاری و «فصل بالا»، شهرستانها سرمایه گذاری در خاکریز، روشنایی الکتریکی، تئاتر و باغ زمستان. جزء قمار بخشی از بسته باقی ماند - همراه با کنسرت و غذا، که ثبات را تضمین می کرد: ممکن بود «به توپ و آب» و بازی - به عنوان یک گزینه.
چرا فرانسه «لحن اروپا» را تعیین کرد ؟
1. منطق رفت و آمد مکرر فرانسوی ها کازینوها را به فرهنگ محل مرتبط کردند: آب دریا/آب معدنی + موسیقی + شام + آداب و رسوم + بازی.
2. سبک معماری. Belle Époque «خانه فصل» را به «کاخ» تبدیل کرد و شب را به یک رویداد تبدیل کرد.
3. اعتدال و قوانین کنترل و «اسکریپت شب» تعادل بین سرگرمی و خطر غیر ضروری را حفظ کرد، که بعدا وارد DNA مدل فرانسوی شد.
جدول زمانی (بسیار کوتاه)
اوایل XIX: سالن های محلی در استراحتگاه به عنوان مراکز فرهنگی ؛ بازی - پراکنده و تحت ممنوعیت شدید.
اواسط XIX: «استراحتگاه مد»، راه آهن، رشد غرفه های کازینو فصلی در نرماندی، مناطق اقیانوس اطلس و آبگرم.
اواخر 19th/نوبه خود از قرن: Belle Époque، تئاتر و باغ های زمستانی در قمار، تثبیت امتیازات شهری و وضعیت رفت و آمد مکرر به عنوان شرایط.
شروع XX: تدوین مدل رفت و آمد مکرر و طراحی «استاندارد فرانسه» کازینو (با یک برنامه فرهنگی و کنترل).
میراث قرن نوزدهم امروز
ورود به هر سالن تاریخی در فرانسه، شما همان سناریو را ببینید: یک تراس و تفرجگاه، پوستر کنسرت، یک رستوران قبل یا بعد از بازی، خدمات مودب، یک کد لباس گاه به گاه هوشمند و احترام به قوانین. این یک وارث مستقیم به قرن 19th، که در آن کازینو یک «کارخانه هیجان» جداگانه نیست، اما قلب شب رفت و آمد مکرر است.
قرن نوزدهم به فرانسه زبان کازینوها را داد: رفت و آمد مکرر، فرهنگ و بازی متوسط. قصرهای دوران زیبا از سالنهای محقر سر برآورده بودند ؛ از سرگرمی اپیزودیک - معماری شب متفکر از اوقات فراغت. مدل فرانسوی ثابت کرد که یک کازینو می تواند بخشی از زیبایی شناسی و نام تجاری سفر شهر باشد، نه ضد آن - و به همین دلیل است که او قرن را تقریبا بدون جذابیت زنده ماند.