Федор Достоевский ва "Плеер" -и ӯ - драмаи автографӣ

Муқаддима: романе, ки дар ҳолати "охирин Бет" навишта шудааст

Дар тирамоҳи соли 1866 Достоевский дар мавқеи қаҳрамони романҳои ояндаи худ пайдо шуд: мӯҳлат, қарзҳо, вобастагӣ аз roulette ва шартномаи хатарнок барои нашр. Барои аз даст надодани ҳуқуқ ба асарҳояш, дар тӯли чанд ҳафта ӯ "Плеер" -ро ба стенограф Анна Сниткина (ба зудӣ ба занаш) дикта кард. Ҳамин тавр, таҷрибаи хусусӣ - осонии ғалаба, таҳқири талафот, "магнит" -и рулет - ба як ҳуҷҷати бадеии вобастагӣ ва муҳаббат табдил ёфт.

Контексти таърихӣ ва параллелҳои автографӣ

Курортҳои Аврупо: Достоевский борҳо ба Висбаден, Баден-Баден, Ҳомбург ташриф овардаанд - "Рулеттенбург" -и роман аз хусусиятҳои онҳо иборат аст: толорҳо, расму оинҳо, мустамликаи Русия, телеграммаҳо "аз Русия".

Роман ва шартнома: "Плеер" дар наздикии мӯҳлат сохта шуда буд: агар дастнавис сари вақт пайдо намешуд, ношир Стелловский ҳуқуқи ҳама чизро қаблан навишта ва минбаъд навишта мешуд. Ин ба наср хусусияти нажод бар зидди вақтро медиҳад, ки то ҳол шунида мешавад.

Хати муҳаббат: Асаби равонии муносибати Алексей ва Полина мисли сояи ҳикоя бо Полина Суслова мехонад - таҷрибаи дардноки вобастагӣ, рашк, қудрат ва таҳқир.

Ҳаяҷон ҳамчун беморӣ: Мактубҳои Достоевский пур аз "гузоришҳо" дар бораи пирӯзӣ/талафот мебошанд, ӯ расму оинҳо ва триггерҳоро дақиқ тавсиф мекунад: "қариб ғалаба," умеди сӯзон "барои бозгашт," худшиносӣ "- ва ин кофист."

Ҳикояи кӯтоҳ: рӯзе, ки тақдир бо чарх рӯй медиҳад

Маърӯзачӣ Алексей Иванович, муаллими хонагӣ дар оилаи генерали камбизоат, ба Полина Александровна ошиқ аст. Умедҳои молиявии онҳо бо мероси Бибиям алоқаманданд, ногаҳон дар курзал пайдо мешаванд ва сарвати худро ба roulette коҳиш медиҳанд. Ҳамзамон, генерал орзуи издивоҷ кардани Мадмоизел Бланшро дорад, аммо бидуни мерос - ӯ ҳеҷ кас нест. Алексей, ки дар байни муҳаббат, таҳқир, қарз ва "гармӣ" -и миз ба даст омадааст, ба спирали гаравҳо мубаддал мешавад, ки дар он ҳар як ғалаба мағлубиятро ногузиртар мекунад.

Финал тасвири маънавии "пушаймонӣ" нест, балки ҳақиқати даврӣ аст: қаҳрамон худро омода мекунад, ки дубора "бори охир" бозӣ кунад.

Roulette ҳамчун мошини вақт ва гуноҳ

Достоевский рулетро на бо метафора, балки бо механизм нишон медиҳад. "Задан" -и толор муҳим аст: фарёди croupier, садои микросхемаҳо, давиши тӯб - ва дуввуми ниҳоӣ. Дар дохили - физиологияи бозингар: даҳони хушк, дастҳои ларзон, дурахши "қариб муваффақ. "Ин ороиш нест, балки алгоритми вобастагӣ:

1. Момент ("имрӯз - ба ҳар сурат")

2. Гузариш ба умед (хурофот, "имзо", қарз "ҳоло")

3. Climax (сурх/сиёҳ, "аломати дигар")

4. Рационализатсия (ғолиб = исбот кардани "истеъдод", гум кардан = муваққатан ноком шудан)

5. Ҷамъшавӣ ё эйфория, ки ба доираи нав оварда мерасонад

Роман дурӯғи асосии вобастагиро дақиқ сабт мекунад: ғолиб табобат намекунад - он бемориро ғизо медиҳад.

Аломатҳо ҳамчун архетипҳои вобастагӣ ва қудрат

Алексей Иванович бозигари инсайдер аст. На қаллобӣ ё "математик", балки шахсе, ки барои ӯ хатти байни "Ман метавонам" ва "Ман бояд" нопадид шудааст. Забони ӯ кӯтоҳ, гарм, "ғалтак" аст; вай бадан ва гарав фикр мекунад.

Полина Александровна қутби қудрат аст: он ҷалб ва таҳқир мекунад; эҳсосоти вай Алексейро бештар аз roulette "назорат" мекунанд. Он мусиқӣ, довар ва плеерро омехта мекунад.

Генерал қурбонии мақом аст: ҳаяҷони ӯ на roulette, балки мавқеи дунявӣ, арзиши унвон ва издивоҷ ҳамчун "гарав" аст.

Mademoiselle Blanche як касби казино иҷтимоӣ аст: вай аз рӯи миз бозӣ намекунад, аммо вай аз ҷониби одамон бозӣ мекунад.

Бибия овози тақдир аст: бо даромадгоҳи "девона" -и худ ба толор, вай тасаввуроти оиларо фош мекунад - хона ҳамеша пирӯз мешавад.

Таркиб ва забон: тавре ки навишта шудааст = ҳамчун зиндагӣ

Темпо. Бобҳо кӯтоҳ, синтаксиси "кӯча", суръатбахшӣ ва тормози ногаҳонӣ мебошанд. Чунин ба назар мерасад, ки роман аз ритми гаравҳо нафас мекашад.

Фокализатсия. Қариб ҳама чиз - тавассути шуури қаҳрамон: пайвастани камера ба пӯст таъсири ҳузур ва мураккабиро ба вуҷуд меорад.

Интонатсияи шарм. Вақте ки Алексей худро таҳқир мекунад, насрро нафас гирифтан душвор аст; вақте ки интиқом мегирад, он суръат мегирад. Дар он ҷое ки қаҳрамон "қариб партофт", хомӯшӣ пайдо мешавад, ба толори холӣ пас аз пӯшида.

Психологияи пул. Мо дар бораи пулҳо, қарзҳои хурд, квитансияҳо, "обунаҳо" сухан меронем - иқтисоди таҳқир ба таври муфассал ва бидуни ороиш навишта шудааст.

Ангезаҳо: вазифа, таҳқир, озодӣ

1. Қарз (молиявӣ ва ахлоқӣ). Дар роман ӯ аз муҳаббат ва мақом ҷудонопазир аст; қарзи "пул" ба қарзи амал табдил меёбад - ва қаҳрамон дар сарҳади худ мемирад.

2. Таҳқир. Ҳаяҷон суръатбахшандаи шарм аст. Достоевский нишон медиҳад, ки чӣ тавр ҳар як "бори дигар" як воҳиди шаъну шараф аст.

3. Озодӣ. Парадокс: дар roulette, Алексей аз ҷомеа "озод" аст, аммо аз импулс озод нест. Озодӣ ҳамчун интихоби "бозӣ накардан" мукофоти асосии дастнорас аст.

4. Асаби миллӣ. Дар курзал Аврупо театри қоидаҳо аст, русҳо интиқолдиҳандагони ишқ мебошанд. Аммо роман ростқавлона иқрор мешавад: на "миллат", балки шахси бемор.

"Плеер" ҳамчун калиди тарҷумаи ҳол

Роман рӯзнома нест, балки ростқавл аз бисёр тарҷумаи ҳоли ӯст. Он ҳеҷ ширинкунандае надорад:

таҷрибаи "муваффақиятҳои қариб" -и Достоевский дар roulette;
шарм ва тарс аз баргаштан ба қарз ба хона;
зарурати муҳаббат ва вобастагӣ аз диққат/қудрати маҳбуб;
ҳамчун наҷот кор кунед: амали навиштани худ як антидот мегардад - на рулетка, балки нотавонӣ дар назди он.

Диктанти машҳур ба Анна Сниткина на танҳо як ҳунари истеҳсолӣ, балки як гардиш дар таърихи шахсӣ аст: шахс дар назди қаҳрамоне пайдо мешавад, ки ба бетартибӣ шакл медиҳад.

Чаро "Плеер" пир намешавад

Ин аввалин протоколи воқеии вобастагии қимор дар афсона аст: бе ахлоқӣ, аммо оқибатҳо.

Роман механизмҳоро ислоҳ мекунад (триггерҳо, рационализатсия, "қариб ғалаба") - онҳо бо пайдоиши бозиҳои онлайн ё бо тағирёбии асъор тағир намеёбанд.

Матн кӯтоҳ ва зич аст: дубора ҳамчун ҳолати клиникӣ ва ҳамчун ҳикояи муҳаббат осон аст.

Плеер аллакай як саволи муосир дар бораи озодӣ дорад: оё "ғолиб шудан мумкин нест? "Ва "оё таваққуф кардан мумкин аст? ».

Имрӯз чӣ гуна бояд хонед: Навигатори кӯтоҳ

Ба суръат гӯш диҳед. Дар куҷо наср "нафас мекашад" - дар он ҷо қаҳрамон озод аст; ки дар он ҷо гум мешавад - ӯ ба ҳалқа бармегардад.

Нархро қайд кунед. Ҳар як гарав бояд на тавозуни микросхемаҳо, балки мавқеи қаҳрамонро дар системаи муносибатҳо тағйир диҳад.

Саҳнаҳоро бо ҳарфҳои Достоевский муқоиса кунед (агар бихонед): мебинед, ки чӣ гуна "ҳисоботҳо" -и шахсӣ ба забони универсалӣ коркард мешаванд.

Аҳамият диҳед, ки "қариб": дар ҳар як "ба осонӣ" тақсимоти ояндаи пинҳоншуда.

Якчанд эпизодҳои асосӣ (чаро онҳо кор мекунанд)

1. Баромади бибиям ба толор. Маросими "қудрати хонагӣ" бо маросими казино бархӯрд мекунад; дар даҳ дақиқа хаёлоти ҳама вайрон мешаванд.

2. Аввалин "парвоз" -и Алексей плюс аст. Дар забон, ширинии назорат; дар байнишаҳрӣ - сохтани ҷазо.

3. "Галстук" -и ниҳоӣ дар камбизоатӣ. Ахлоқи баланд нест. Омодагӣ барои такрор вуҷуд дорад - бадтар аз ҳама гуна ҷазо.

Хулоса: худкори портрети одам дар канор

"Плеер" портрети Достоевский дар замоне мебошад, ки ҳама чиз дар тавозун овезон буд: пул, муҳаббат, ҳуқуқ ба китобҳо, худбаҳодиҳӣ. Ӯ узрхоҳӣ намекунад ва "дигар ҳеҷ гоҳ" қасам нахӯрад - механизмеро, ки ба даст овардааст ва нархи баромаданро нишон медиҳад. Аз ин рӯ, роман масал дар бораи "казиноҳои бад" нест, балки ҳикояи софдилона дар бораи озодии имконпазир аст, ки аз он ҷое ки шахс ҳалқаро мебинад ва онро бо ном меномад, оғоз меёбад.

Хондани "Плеер" маънои онро дорад, ки чӣ гуна шакл аз бадбахтии шахсӣ ба вуҷуд омадааст, ки на қаҳрамонро наҷот дода метавонад, балки хонанда: бо роҳи таъмин кардани забон бо нашъамандии худ - ва имкони ягона иқдоми ғолиб: тарк кардани толор.